Friendtalkative Podcast

EP900 Deep Conversation แม่เลี้ยงเราพูดจาแย่กับเราจนเราจะเป็นซึมเศร้าเราควรตัดสินใจยังไงดี

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องอยากปรึกษา เราอายุ 19 ปีค่ะ พ่อแม่เราเลิกกันตั้งแต่เราอายุ 10 ขวบ เราได้อยู่กับพ่อที่แต่งงานใหม่ แม่เลี้ยงเราเป็นคนพูดจารุนแรงกับเรามาก ทำร้ายจิตใจเราด้วย เราอยู่ร่วมกับเขามาจะ 9 ปี พยายามเงียบตลอดจนเราไม่ไหวและอธิบายออกไป แต่ฝั่งแม่เลี้ยงบอกว่าเราเถียง คำพูดของเขาทำร้ายจิตใจเราเสมอ เราเอาเรื่องที่เกิดขึ้นบอกพ่อทุกอย่าง แต่มันกลับรุนแรงมากขึ้น กระทบความรู้สึกกับทุกฝ่ายจนเราจะมีอาการซึมเศร้า เราตัดสินใจบอกพ่อแต่เขาก็ไม่เข้าใจ แล้วก็ไม่พาเราไปหาหมอ แม่เลี้ยงบอกว่าเราเป็นบ้า เราไม่อยากทนอีกต่อไปแล้ว เลยหนีมาหอแฟน ช่วงแรกพ่อก็เป็นห่วงพอได้คุยกันพ่อก็เข้าใจมากขึ้น เราออกมาประมาณ 3 เดือน เราต้องเรียนแต่มีปัญหาทางการเงิน ปีหน้าแฟนเราต้องกลับบ้านไปหางานทำ แล้วเราก็ต้องดูแลตัวเอง มีทางเลือกคือเราต้องทำงานไปด้วย และก็เรียนไปด้วย แต่พ่อก็บอกว่าเราไม่ไหวแน่ ๆ อีกทางคือพ่อก็จะให้กลับบ้านและก็ให้เราเลิกกับแฟน แต่เราไม่อยากกลับไปเจอสภาพแวดล้อมเดิม เราทรมานมาก ๆ เราได้ติดต่อแม่แท้ ๆ แต่เขาไม่มีเงิน และเขาก็บอกว่าจะทำงานส่งเงินให้วันละ 100 บาท เราก็เลยไม่แน่ใจว่าค่าใช้จ่ายจะพอใช้ไหม เราไม่รู้ว่าตัดสินใจเลือกทางไหนดีค่ะ

- เมื่อปัญหาครอบครัวเกิดขึ้น หน้าที่เราคือตั้งคำถามว่า แล้วเราจะออกจากบ้านนี้ไปได้หรือไม่ เพราะว่าไม่ใช่ทุกคนจะได้ทางออกตลอดเวลา

- ไม่ใช่แค่ในกรณีพ่อเลี้ยงหรือแม่เลี้ยงอย่างเดียว มันมีกระทั่งกรณีของพ่อแม่แท้ ๆ ของเราเองก็สามารถสร้างปัญหาได้เช่นกัน จับประเด็นให้ถูกก่อน

- ถ้าคำว่าอดทนไม่สามารถใช้ได้จริง เราก็จำเป็นจะต้องพึ่งพาตนเองให้มากเข้าไว้ และแน่นอนว่าบางครั้งมันยากมากในช่วงเริ่มต้น แต่พอเรายืนระยะได้มันจะสบายขึ้น

- หากว่าเราซึมเศร้า เพราะเราไม่สามารถก้าวข้ามผ่านปัญหาที่เราเจอได้ เราก็ควรไปพบแพทย์ ซึ่งไม่จำเป็นจะต้องบอกครอบครัวทั้งหมด ถ้ามันจำเป็นจริง ๆ ก็ลองไปเองดูเลยดีกว่า

- ทั้งนี้ ไม่มีทางไหนดีที่สุด มันมีแต่ทางที่เราเลือกและเคารพการตัดสินใจของตัวเอง ถ้าเราคิดว่าเศรษฐกิจแบบนี้ การที่เราไม่อดทนภายในครอบครัวมันจะแย่หรือดีกว่าการไปอดทนกับข้างนอก

EP899 Special Formula ความสัมพันธ์ที่ดีจะต้องกล้าผายลมได้อย่างไม่เคอะเขิน

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ความสัมพันธ์ที่ดีควรจะประกอบไปด้วย เวลาที่อยู่กับตัวเอง อิสรภาพและการแสดงความเป็นตัวเอง การถกเถียงกันและความไม่เห็นพ้องต้องกัน และการผายลมอย่างนับครั้งไม่ถ้วน"

- สูตรสำเร็จของความสัมพันธ์นั้นไม่มีอยู่จริง เพียงแต่เราเอาแง่มุมของความน่าจะเป็นหลายแง่มุมรวมเข้าด้วยกัน

- เวลาที่เราต้องแบ่งแยกอย่างชัดเจน นั่นคือเวลาของแต่ละปัจเจกชน ไม่จำเป็นจะต้องอยู่ด้วยกันตลอดเวลา เพราะจะทำให้เราเบื่อหน่ายกันเร็วขึ้น

- ความรักกับความสัมพันธ์ ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน เราจึงจำเป็นจะต้องแยกแยะสิ่งเหล่านี้ออกจากกันได้จงได้ ความรักที่ดีไม่จำเป็นจะต้องมีความสัมพันธ์ที่ดีเสมอไป

- ลิ้นกับฟันย่อมมีการกระทบกระทั่งกันบ้าง บางจุดที่เราจะต้องเรียนรู้นั่นก็คือเราจะเข้าใจตัวเราเองได้มากน้อยเพียงใด คู่ชีวิตเหมือนกระจกส่องจิตใจของเราเสียมากกว่า

- การตดหรือผายลม ก็ย่อมเป็นสิ่งที่เราจะเพิ่มความกล้ามากยิ่งขึ้น แน่นอนชีวิตประจำวันจะต้องมีธาตุที่ไหลเวียนกันตลอดเวลา ความสัมพันธ์ที่ดีจึงเป็นสิ่งทำให้เรากล้าตดมากขึ้น

EP898 Book Talk หนังสือ What Works on Wall Street

หนังสือ What Works on Wall Street: The Classic Guide to the Best-Performing Investment Strategies of All Time ของ James P. O'Shaughnessy

- การเรียนรู้จากตลาดหุ้นได้ยาวนานมากเท่าไร เราจะค้นพบว่าการถือหุ้นจะไม่มีทางขาดทุน ถ้าเราเลือกบริษัทที่ดีมีกำไรต่อเนื่อง

- ปัญหาของการที่เราเข้ามาตลาด เพราะความโลภเราก็จะกลับไปอย่างคนที่มีความโลภอยู่ร่ำไป จงศึกษาตลาดหุ้นอย่างละเอียดถี่ถ้วน

- เมื่อวิกฤตอสังหาริมทรัพย์ในปี 2008 มาย้ำเตือนเราว่า ให้เราสังเกตบริษัทที่ดีว่ามีพฤติกรรมอย่างไร เพื่อมันจะนำไปซึ่งการลงทุนที่ให้ผลตอบแทนทบต้นอย่างมหาศาล

- ความผันผวนคือโอกาสของเรา ถ้าหากไม่มีความผันผวนเลย บริษัทที่ดีก็จะไม่มีวันที่ถูกเทขายออก ให้เราทำการบ้านเกี่ยวกับงบการเงินบ่อย ๆ เราจะรู้ว่าบริษัทที่ดียังมีอยู่ในตลาดเสมอ

- ทั้งนี้ การลงทุนที่ดี คือการลงทุนที่เรามีความเข้าใจในการลงทุนนั้น ๆ อย่างถ่องแท้ ซึ่งมันจำเป็นจะต้องใช้เวลาพอสมควรในการลองผิดลองถูก ตลาดมีอยู่อย่างนั้น เราเองเป็นแค่คนที่เข้าไปตามตลาด

EP897 Deep Conversation พ่อด่าเราเรื่องการตื่นมาทำงานบ้านแล้วเราผิดที่อะไรเหรอ

มีคนมาปรึกษาว่า คือทุกวันหยุดเราจะตื่นสายเพราะเราจะตื่นมาทำงานบ้าน ตอนวันเสาร์ แล้วทีนี้พอมาวันนี้เราก็ตื่นมาตอน 9 โมงครึ่ง แล้วออกไปตะกี้เราก็โดนพ่อด่าว่า "นอนให้ตายไปเลยมึง ไม่ต้องออกมาให้กูเห็นหน้า" เราก็คิดว่าเราผิดเหรอคะ ซึ่งปกติพ่อก็จะเรียกให้เราตื่นมาทำงานบ้านค่ะ แล้วเมื่อวานพ่อบอกให้เราทำงาน แล้ววันนี้จะให้เรานอน ปกติทำงานบ้านเราก็จะตื่นเร็วนะคะ

- หากเรารู้เวลาในการทำงานอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นงานอะไรก็ตามแต่ เราก็รู้ชัดไปเลยว่าเราไม่ได้จะขี้เกียจเพียงแต่มันยังไม่ถึงเวลาเท่านั้นเอง

- การที่พ่อพูดจากับเราแบบนี้ มันก็เกิดขึ้นจากหลายปัจจัย เพราะมันอาจจะมีเรื่องอื่นผสมรวมด้วย หรือว่าอารมณ์ของพ่ออาจจะไม่ได้ดีเท่าที่ควร

- วัฒนธรรมของแต่ละครอบครัวนั้นต่างกัน บางคนรักษาวินัยอย่างยิ่ง บางคนก็ไม่ค่อยรักษาวินัย มันขึ้นอยู่กับนิสัยของแต่ละคนมากกว่า ไม่ใช่ความผิดหรือถูก

- ถ้าปกติพ่อจะเรียกให้เราทำงานบ้าน ก็แปลว่าเขาอาจจะหงุดหงิดว่าทำไมถึงต้องเรียกตลอด เราอาจจะต้องเปลี่ยนนิสัยตัวเองดูบ้าง เพราะว่าบางทีการตื่นเช้าก็อาจจะเป็นสิ่งที่ดี

- ทั้งนี้ สิ่งที่เราเป็นมันก็คือวัยเราด้วย พ่อเราอาจจะเข้มงวดในเรื่องนี้มาก ลองสังเกตนิสัยของพ่อเราเองว่า เขาชอบคนตรงต่อเวลารึเปล่า หรือว่านาน ๆ ทีเขาจะด่าเรา ดูว่าเขาด่าเราเพราะอะไร

EP896 Special Formula เป้าหมายที่ดีคือเป้าหมายในวันพรุ่งนี้ไม่ใช่เป้าหมายอันไกลโพ้น

ข้อความทวิตจาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "คุณไม่จำเป็นจะต้องรู้ว่า 'คุณจะทำอะไรกับชีวิตของคุณดี' คุณแค่ต้องรู้แค่ว่าคุณจะทำอะไรต่อไป"

- มีผู้คนมากมายที่หลงคิดไปว่า เราจะวางแผนชีวิตในระดับทศวรรษขึ้นไป แต่ในความเป็นจริงแล้ว เราแค่รู้ตรงหน้าเราก็พอแล้ว

- นักปีนเขาไม่ได้มีเป้าหมายที่ยอดเขาเพียงอย่างเดียว แต่เขามักจะมีเป้าหมายคือมือตรงหน้าที่กำลังจะปีนป่ายขึ้นไปเท่านั้นเอง

- หากเราเรียนรู้จักชีวิตดีมากขึ้น เราก็จะพบว่าเราไม่สามารถไปบังคับให้อนาคตเป็นได้ดังใจเรา สิ่งที่เป็นอุปสรรคมากที่สุดคือเรามองชีวิตราบเรียบเกินไป

- คลื่นของชีวิตจะถาโถมมาที่ตัวเรามากยิ่งขึ้น เพราะยิ่งเราอยากจะมีชีวิตที่ดี บททดสอบก็จะยิ่งยากมากขึ้นตามไป เราจึงจะต้องพร้อมรับกับสถานการณ์ที่แปรเปลี่ยนไปด้วย

- ทั้งนี้ การมีสติจึงเป็นตัวตอบโจทย์ของชีวิตในระยะยาว คนที่ประสบความสำเร็จกับชีวิตได้นาน ไม่ใช่คนที่มีเป้าหมายที่สูง แต่เป็นเป้าหมายที่อยู่กับวันนี้และสิ่งตรงหน้าเรา

EP895 Book Talk หนังสือ Making Sense

หนังสือ Making Sense: Conversations on Consciousness, Morality, and the Future of Humanity ของ Sam Harris

- เจ้าของพอดแคสต์ชื่อดัง Making Sense ที่เป็นการสนทนากันอย่างยาวนานและลุ่มลึก เพื่อให้เกิดกระบวนการตกตะกอนทางความคิด

- การอ่านอาจจะไม่เท่ากับการฟัง เพราะว่าการฟังจะเป็นเหมือนกับสามารถเข้าสภาวะไหลลื่นได้ง่ายกว่า ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับแต่ละคนว่าเราชอบแบบไหน

- เมื่อเราดึงคนที่เป็นหัวกะทิของแต่ละสายอาชีพมาถกประเด็นกัน ในเรื่องของมวลมนุษยชาติ อนาคต รวมไปถึงสิ่งที่เราควรตื่นรู้กันได้แล้วว่า วันนี้ควรทำอะไรกัน

- อะไรที่สมเหตุสมผล นั่นจึงเป็นสมมติฐานที่เรานำมาเป็นสิ่งที่ควรสอบทานกันมากขึ้น หากสิ่งใดไม่สมเหตุสมผล เราก็จะโยนลงไปในกล่องที่เป็นคำถามกันต่อไป

- จุดเริ่มต้นของมนุษย์ทุกคน คือการสนทนากัน แน่นอนว่าจุดนี้ก็ย่อมเป็นจุดที่ทุกคนจะเข้าใจกันมากยิ่งขึ้น เริ่มต้นที่จะตั้งคำถาม แล้วก็หาคำตอบ สิ่งนี้จะเป็นการเปลี่ยนแปลงไปยังอนาคต

EP894 Deep Conversation พอแฟนเรามีเงินก็จะอารมณ์ดีแต่พอแฟนเราไม่มีเงินก็จะอารมณ์เสีย

มีคนมาปรึกษาว่า ช่วยตอบหน่อยค่ะ ว่าเราผิดไหม แฟนเราตอนเขามีเงิน เขาดูนิสัยดี ดูโอเคคุยง่าย ไม่ทำตัวมีปัญหา (ส่วนตัวเราไม่เคยขอเงินเขานะ และเขาก็ไม่ให้ด้วย) แต่พอไม่มีเงิน ลำบากมาทำไมถึงทำตัวแย่ลงมาก ไม่สนใจอะไร ไม่เอาอะไร แถมกินเหล้าอีก เราเลยเลือกที่จะไม่อยู่กับเขา เราผิดไหม เขาบอกว่าเขาหมดประโยชน์ เราเลยทิ้งเขา แต่ตัวเรากลับคิดว่า ทำไมเขาไม่ย้อนมองมาที่ตัวเองก่อนว่าตัวเองดีไหม ไม่ใช่เราทิ้งเพราะว่าเขาไม่มีประโยชน์ และอีกความสงสัยคือ ทำไมเวลาคนเรามีเงินถึงทำตัวดีขึ้น แต่พอไม่มีเงินถึงทำตัวแย่ลงคะ

- การที่เราให้ค่ากับอะไร สิ่งนั้นมักจะเป็นตัวกำหนดชีวิตมวลรวมของเรามากที่สุด นั่นหมายความว่าเงินคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

- บางคนก็ให้ค่ากับสิ่งนอกกาย บางคนก็ให้ค่ากับสิ่งภายใน ปัจเจกชนจะให้ค่ากับอะไรขึ้นอยู่กับสิ่งใดคือตัวจุดชนวนของชีวิต

- คนส่วนใหญ่ใช้ชีวิตตามสภาวะที่เปลี่ยนแปลงไปตามเหตุปัจจัย คนส่วนน้อยเท่านั้นรู้ทันจิตใจของตนและรับรู้ว่าสิ่งภายนอกเป็นเพียงคลื่นกระทบฝั่ง

- ผู้ที่ฝึกจิตใจอย่างดีแล้วเท่านั้น ที่จะสามารถยืนระยะได้ในทุก ๆ สภาวการณ์ หากใครที่ยังไม่เคยฝึกจิตฝึกใจนั้น เขาเหล่านั้นก็คงจะถูกกระเพื่อมไปตามสิ่งแวดล้อมอยู่ดี

- บุคคลที่ได้สิ่งล้ำค่า นั่นคือบุคคลที่ได้สิ่งที่ยั่งยืนมั่นคง หากเรายึดเอาสิ่งที่แปรปรวนมาเป็นสรณะ เราจะไม่สามารถหาความสุขในชีวิตได้เลย จงเอาสิ่งที่ดีเป็นจุดยืนของชีวิต

EP893 Special Formula นิสัยที่ดีกับนิสัยที่ไม่ดีจะกลายมาเป็นมิตรกับศัตรูโดยปริยาย

ข้อความทวิตจาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เวลานั้นจะถูกทวีคูณมากขึ้นเรื่อย ๆ ตามสิ่งที่คุณเสพ หากคุณกำลังสร้างนิสัยที่ดี มันจะมาเป็นมิตรคุณในอนาคต แต่ถ้าคุณกำลังสร้างนิสัยที่ไม่ดี มันจะมาเป็นศัตรูคุณในอนาคต"

- สิ่งใดที่เรากำลังให้ค่ากับมัน สิ่งนั้นจะย้อนคืนกลับมาตอบแทนเราเสมอ เราจงเลือกให้ได้ว่าควรให้ค่ากับสิ่งใด

- ไม่มีอะไรที่เราทำแล้วสูญเปล่า ทุกการกระทำกำลังกำหนดอนาคตของเราอย่างหาที่สุดมิได้ อย่าประมาทกับคำว่าแค่นี้เอง

- เมื่อเราดูถูกสิ่งที่เรากระทำไปในกิจวัตรประจำวัน นั่นหมายความว่าเรากำลังดูถูกธรรมะ เพราะความเป็นจริงมันกำลังสร้างโดยที่เราไม่รู้ตัว

- มีสติในชีวิตประจำวัน สังเกตการกระทำของตัวเองอยู่เนือง ๆ พยายามสอบทานตัวเองว่า วันนี้เรากำลังสร้างนิสัยที่ดีหรือไม่ดีอยู่กันแน่

- ทั้งนี้ หากเราไม่รู้ชัดว่าอะไรเป็นเหตุนำไปเพื่ออนาคตที่ดีขึ้น จงหมั่นศึกษาเล่าเรียน หาข้อมูลจากแหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ สิ่งนี้จะช่วยกรอบการกระทำเราได้มากขึ้น

EP892 Book Talk หนังสือ Forgetting

หนังสือ Forgetting: The Benefits of Not Remembering ของ Scott A. Small

- สมองถูกสร้างมาเพื่อให้จดจำ แต่หากเราจดจำทุกเรื่องในชีวิต เราจะไม่สามารถทำอะไรกับชีวิตได้เลยเพราะข้อมูลมีดีมีเสียเสมอ

- หากการลืมบางสิ่งเพื่อการจดจำสิ่งที่สำคัญกว่า มันก็คือหน้าที่ของการลืมเช่นกัน เราจึงจำเป็นต้องลืมบ้าง มันเป็นสิ่งที่ดีเหมือนกัน

- ประโยชน์ของการขี้ลืมคือ เราจะฝึกสมองมากยิ่งขึ้น แต่ภาวะสมองเสื่อมนั้นมีโอกาสเกิดจากการที่เราไม่ยอมลืมอะไรเลย การปล่อยวางอาจจำเป็น

- พื้นที่ของความทรงจำ จะแปรผันตรงกันกับพื้นที่ของการลืม หากเราลืมมากเราก็มีโอกาสจำได้มากเช่นกัน สมองจะทำหน้าที่เลือกสรรตามสิ่งที่จิตใจนั้นเรียกร้อง

- ทั้งนี้ ภาวะสมองเสื่อมเป็นสิ่งที่ผู้สูงวัยเกือบทุกคนประสบพบเจอ แน่นอนว่าการหลงลืมจึงเป็นเรื่องธรรมชาติ อย่าไปดึงดันกับการลืม เพราะการลืมคือหน้าที่ของสมองเช่นกัน

EP891 Deep Conversation มีด้วยเหรอคนที่ทนอยู่กับคนที่ไม่ได้รักและไม่มีความสุข

มีคนมาปรึกษาว่า มันมีด้วยเหรอคะ คนที่ทนอยู่ด้วยกันทั้ง ๆ ที่ไม่ได้รักและไม่มีความสุข

- มีคนที่ทนอยู่ และอยู่ทน คนเราไม่ได้มีความสุขในทุกบริบทของชีวิต นี่คือชีวิตจริงไม่ใช่นิยาย

- เมื่อเรารับรู้ว่าความสุขไม่ได้เป็นของทั่วไป เราจะตระหนักได้ว่า ถ้าวันนี้เรายังมีความสุขแปลว่าเราอย่าหลงระเริงในความสุขมากนัก

- การเรียนรู้ได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อเราได้ยอมรับความเป็นจริงอยู่สิ่งหนึ่งว่า เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงข้อเท็จจริงของโลกใบนี้ได้ เราเป็นเพียงผู้สังเกตการณ์

- มีคนที่สร้างครอบครัวหลายครอบครัวที่พบว่า สิ่งที่คาดหวังกับสิ่งที่เป็นจริงนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เราจึงไม่สามารถทำอะไรได้นอกเสียจากยอมรับและอยู่กับมัน

- ทั้งนี้ ชีวิตคือการเรียนรู้อย่างไม่จบสิ้น เราเป็นเพียงแค่คนหนึ่งคนบนโลกที่ต้องประสบพบเจอเรื่องราวต่าง ๆ ที่ไม่สามารถควบคุมอะไรได้ ลองมีความสุขตามทรัพยากรที่มี