Friendtalkative Podcast

ข้อความโพสต์จาก Mark Manson ได้เขียนข้อความไว้ว่า "เรียนรู้ที่จะเริ่มก่อนคนแรก สำรวจตัวเอง และให้ถามไถ่สิ่งที่ควรถาม เป็นผู้จัดรายการ แสดงออกถึงไอเดียต่าง ๆ แล้วบอกผู้คนในสิ่งที่คุณปรารถนา เมื่อคุณประสบพบเจอกับการปฏิเสธเมื่อสิ่งต่าง ๆ ไม่เข้าท่า มันจะทำให้คุณได้รับความน่าเชื่อถือเพิ่มมากขึ้นเมื่อมันไปถูกทางแล้ว โลกใบนี้จะให้รางวัลกับคนแรก ๆ ของสิ่ง ๆ นึงเสมอ เพราะผู้คนน้อยคนที่จะทำแบบนี้"

- คำว่าคนแรกไม่ใช่ว่า ต้องเด่น ดัง ชัด เป็นคนแรก แต่เป็นการที่เรายกมือในห้องเป็นคนแรก

- เหมือนว่าเราจะลืมไปสนิทเลยว่า อะไรคือสิ่งที่เราควรทำต้องทำมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นการลองทำอะไรใหม่ ๆ

- สมองเราจะคุ้นชินกับการทำงานซ้ำ ๆ แน่นอนว่าเราจึงต้องรับรู้ให้ได้ว่า ชีวิตเป็นสิ่งที่ต้องเริ่มทำอะไรสักอย่าง

- หากว่าวันนี้เรากลัวทุกสิ่ง ทุกอย่าง เราจงไม่ต้องกลัวอะไร แต่จงกลัวการไม่เริ่มต้นทำอะไรสักอย่างจะดีกว่า

- ความท้าทายจะมีวันจบสิ้น แล้วหลังจากนั้นเราจะอยู่กับสิ่งที่เราได้สร้างมา ให้ใส่ใจกับสิ่งที่เรากำลังสร้าง

หนังสือ High Road Leadership: Bringing People Together in a World That Divides ของ John C. Maxwell

- ผู้นำที่ดีควรจำเป็นจะต้องรู้จักตนเอง และรู้ว่าเราควรจะคุมใคร

- อัตตาที่สูงเกินพอดี มันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นจริง มันมีแต่จะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างมอดไหม้ไป

- สิ่งที่จะขวางกั้นไม่ให้เรารับรู้ได้นั่นก็คือความคิดที่ไม่ดี ของการเป็นผู้นำที่ไม่ดี

- ปัญหาทั้งหมดอยู่ที่ตัวเองทำ ไม่ได้อยู่ที่ใครทำเลย จงระมัดระวังการกระทำของตัวเอง

- ไม่มีอะไรขวางกั้นอำนาจโดยมิชอบธรรมได้ เราจึงจำเป็นจะต้องหาอำนาจโดยชอบธรรม

มีคนมาปรึกษาว่า ไม่เข้าใจตัวเอง อยากมีแฟน แต่เวลามีคนทักมาจีบเราแล้วชอบเอียน ลองเล่นเว็บหาคู่ เลื่อน ๆ ดูก็รู้สึกพะอืดพะอม แต่อยากมีคนคุยอยู่นะคะ เลยไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไง อาจจะเพราะเรื่องมาก เลือกมาก หรือเราต้องปรึกษาจิตแพทย์ดี รู้สึกว่าการมีแฟนคนนึงมันยากมาก ๆ ที่จะเปิดใจเข้ามา

- ปัญหาระดับโลกของการที่เราโสด นั่นก็คือเราไม่รู้จักตัวเองมากพอ ว่าเราต้องการอะไร

- คนเรามักจะหลอกตัวเอง มักจะไม่เห็นตัวเองว่าอะไรคือสิ่งที่เราพอทำได้ และทำอะไรไม่ได้เลยจริง ๆ

- สำรวจจิตใจตัวเองอยู่เนือง ๆ ว่าเราอยากอยู่แบบไหนมากกว่ากัน อยู่เดี่ยวไปทั้งชีวิต กับมีคู่ครองสักครั้งในชีวิต

- เลือกเยอะ เรื่องมาก ไม่ว่าจะทำอย่างไรเราก็ต้องอยู่กับตัวเองให้ได้ มันคือสิ่งที่เราต้องไปต่อกับสิ่งที่เราเลือกอยู่ดี

- จิตแพทย์คงอาจจะให้หนังสือธรรมะมาเล่มนึง เพราะนี่คืออาการของสภาวะฟุ้งซ่าน เบื่อ ๆ อยาก ๆ กับสิ่งที่เป็น

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "จงเรียนรู้จักอดีตให้มากพอ เพื่อที่จะตระหนักว่าเราควรอดทนกับอะไร และควรใส่ใจกับอะไรที่มันทำให้เราหลงประเด็นได้ - Will Durant"

- ปัญหาของการรู้จักอดีตไม่มากพอก็เพียงเพราะ เราไม่รู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ควรค่าแก่การเรียนรู้

- ยิ่งเราไม่เข้าใจตัวเราเอง เราก็ยิ่งไม่เข้าใจสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับชีวิตของเรา

- ไม่ใช่ว่าเราจะรับรู้ได้ทั้งหมดว่า อะไรคือสิ่งที่เราจำเป็นจะต้องใส่ใจ ให้สังเกตให้มากเข้าไว้

- เหมือนว่าสิ่งที่ควรอดทน ก็น่าจะเป็นสิ่งที่ส่งผลให้ชีวิตของเราดียิ่งขึ้นต่อไป

- ทั้งนี้ เข้าใจความเป็นจริงของชีวิตให้ได้ว่าเรากำลังประสบพบเจอกับอะไรกันแน่

หนังสือ Right Thing, Right Now: Justice in an Unjust World ของ Ryan Holiday

- โลกที่ไม่ยุติธรรม เราจึงต้องหาความยุติธรรมในความอยุติธรรมให้ได้

- ปรัชญาของการใช้ชีวิตให้ถูกจังหวะนั้นยากเสมอ เพียงเพราะมันไม่มีอะไรที่ควรต้องทำทุกเวลา

- ใช้ชีวิตอย่างไรให้สมกับที่เกิดมา ซึ่งมันจะขึ้นอยู่กับนิสัยโดยรวม ไม่ใช่มีใครมาตัดสินเรา

- ความสุขของคนสร้างความดีนั้นคือการให้ แต่ความสุขของการรับก็คือเป็นผู้ที่ไม่ตัดสิน

- โลกใบนี้จะเป็นอย่างไร ไม่สำคัญเท่ากับจิตใจเรานั้นจะยกระดับได้อย่างไร โดยเฉพาะท่ามกลางวิกฤต

มีคนมาปรึกษาว่า สวัสดีค่ะ เราอยากได้กำลังใจในการออกจากวังวนนี้ค่ะ ตอนนี้ดิ่งมาก จู่ ๆ ก็มารู้ทีหลังว่าแฟนคุยกับผู้หญิงคนอื่นในโลกออนไลน์ทั่วไป เรารักเขามากไม่เคยคิดว่าเขาจะทำแบบนี้ค่ะ เขาก็พยายามไม่จบความสัมพันธ์แต่เราไม่สามารถเชื่อใจเขาได้อีกแล้ว เราจึงขอเดินออกมาเองแต่การที่เราออกมาเองทำไมเราถึงเจ็บขนาดนี้คะ ขอกำลังใจให้เราผ่านเรื่องเลวร้ายทีนะคะ

- การนอกใจอาจจะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ เพียงแต่ลองตั้งคำถามเล่น ๆ ว่าเพราะอะไร

- ครั้งแรกในทุก ๆ เรื่องมักจะเจ็บปวดเสมอ เราจึงจำเป็นจะต้องเข้าใจให้มากขึ้น

- ยุคสมัยเปลี่ยน อะไร ๆ ก็เปลี่ยนไป เรียนรู้ให้ได้ว่าทุกความเจ็บปวดมักจะสอนอะไรให้กับเรา

- ความสุขในชีวิตก็คือการได้รับในสิ่งที่ต้องการ และไม่ได้รับสิ่งที่ไม่ต้องการ แต่ชีวิตไม่ใช่แบบนั้น

- ทั้งนี้ ลองถามแฟนดูว่า เหตุผลคืออะไร แล้วรอฟังคำตอบ เอาคำถามนี้ไปปรึกษากูรูด้านความรักแล้วจะได้คำตอบ

ข้อความโพสต์จาก Morgan Housel ได้เขียนข้อความไว้ว่า "ทักษะทางการเงินที่สำคัญมากที่สุดก็คือการไม่กลัวตกรถนั่นเอง"

- ยิ่งกลัวตกรถ เราจะซื้อแพงขายถูก แต่ในความเป็นจริงแล้วเราต้องซื้อราคาเหมาะสมขายแพง

- แน่นอนว่าหลักการลงทุนกับการเทรดนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เราต้องใช้ทักษะที่แตกต่างกัน จึงจำเป็นต้องฝึกฝน

- ปัญหาของการลงทุนก็คือ เราไม่รู้มูลค่าบริษัทนั้นอย่างแท้จริง บางวันที่มันแพง มันเหมาะสม หรือถูก

- เรียนรู้ว่าการไม่กลัวที่จะซื้อหุ้นเมื่อถึงแนวรับ และไม่กลัวที่จะขายตอนมันถึงแนวต้านเป็นสิ่งที่สำคัญ

- ทุกอย่างทำเป็นระบบ ความกลัวและโลภจะทำให้จิตใจเหวี่ยงไปมา โดยที่เราคว้าอะไรไว้ไม่ได้เลยสักอย่างเดียว

หนังสือ How to Think Like an Economist: The Great Economists who Shaped the World and what We can Learn from them Today ของ Robbie Mochrie

- สำนักแต่ละสำนักจะมองแต่ละมุมต่างกัน แต่มุมมองของปรัชญามองเป็นเรื่องของชนชั้น

- ทำไมเรารวยยาก จนง่าย เป็นเพราะระบบหรือเพราะตัวเราเองกันแน่ แล้วปัญหามันมีมานานแล้ว

- เมื่อคนสร้างระบบทุนนิยมนี้มาเพื่อกดดันคนให้ ลงทุนในสิ่งที่ตัวเองไม่เข้าใจ และบอกให้เราตั้งใจเรียนให้มากที่สุด

- เมื่อการเรียนเป็นเพียงแง่มุมหนึ่ง แต่จริง ๆ แล้วระบบทาสก็มักจะเป็นพื้นฐานของระบบในทุกวันนี้ด้วย

- ความจำกัดของพื้นที่มิใช่เรื่องของสถานะทางสังคม แต่เป็นจิตใจของเราเองที่สร้างมันขึ้นมา

มีคนมาปรึกษาว่า ลูกคนกลางเป็นอย่างไร เราเป็นลูกคนกลาง ที่คอยรับอารมณ์ของคนเป็นแม่มาตลอด พูดอะไรก็ไม่ค่อยเข้าหูเขาสักเท่าไร บางทีก็พูดเหน็บแนมเราต่อหน้าคนอื่น ไม่ค่อยมีคำชมเล่าอะไรก็เล่าสิ่งที่เราพลาด ไม่เคยจะยกยอเราสักเท่าไร ถ้าเทียบกับลูกคนโตหรือคนเล็กเราจะต่างกันมาก ทีเราทำอะไรก็ด่า แม่ไม่ยอมรับกับสิ่งที่ตัวเองพูดออกมา แต่มานั่งเถียงเพราะลืม เราเป็นลูกคนกลางที่ทำให้ทุกอย่างที่เขาสั่ง แต่เวลาเราขออะไรก็ปฏิเสธเราทุกอย่าง ตัดไปที่ลูกคนโต จะพูดอะไรไม่เคยโกรธ ขออะไรก็ได้ตลอด ทำไม่ดีขนาดไหนก็ไม่เคยด่า หรือว่าต่อหน้าเลย ลูกคนเล็กดังไข่ในหิน ส่วนเรามีอะไรก็ต้องสู้กับปัญหาตลอดด้วยตัวเอง การเงินมีปัญหาแม่ก็ให้หยิบยืม ไม่เหมือนคนโตที่ให้โดยไม่ต้องคืน เรายอมรับว่าน้อยใจ อิจฉา เราควรต้องทำยังไงเราถึงจะไม่แคร์เขา หรือสนใจเขาอีกแล้วดี เพราะเรารู้สึกเราทำดีแค่ไหนเขาก็ไม่เคยสนใจอะไรเราอยู่แล้ว

- ลูกคนกลางคือลูกที่พ่อแม่ไม่แบกความคาดหวังอะไรไว้ เพราะความหวังอยู่ที่คนโตกับคนเล็กไปหมดแล้ว

- แต่ว่าลูกคนกลางมักจะได้ดีที่สุดในพี่และน้อง มันเป็นเรื่องแปลก แต่มันเป็นแบบนั้นเสมอมา

- หากว่าไม่ลองจัดลำดับของการเกิด แต่จัดลำดับคนที่พ่อแม่ให้ความสำคัญ คนที่พ่อแม่ให้ความสำคัญน้อยสุดมักจะโดดเด่นสุด

- ชีวิตไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว จะคนโต คนเล็ก หรือคนกลาง อะไรก็ตามแต่ เราก็จะไม่ได้รับสิ่งที่เราปรารถนาทั้งหมดอยู่ดี

- บางทีชีวิตมันก็มาสอนเราว่า อย่าไปใส่ใจว่าเราจะเกิดมาลำดับไหน ให้ใส่ใจในเรื่องที่ควรใส่ใจว่าเราจะทำอะไรให้ดีกว่าพี่คนโต หรือน้องคนเล็กจะดีกว่า

ข้อความโพสต์จาก James Clear ได้เขียนข้อความไว้ว่า "บางช่วงจังหวะของชีวิต คุณค่าคือการปลดแอกในการเริ่มต้น เพียงแค่ 5 นาทีของการออกกำลังกาย หรือการเดินแค่ชั่วครู่ มันสามารถที่จะปรับสมดุลของร่างกายได้อย่างมหัศจรรย์ ในช่วงจังหวะอื่นของชีวิต คุณค่ามันจะปลดล็อกโดยการที่คุณไปถึงเส้นชัย แต่มันไม่ดีถ้าคุณทำมันแค่ครึ่ง ๆ กลาง ๆ คุณจำเป็นจะต้องสร้างแบบแผนให้สมบูรณ์ก่อน คุณจำเป็นจะต้องเริ่ม หรือกำหนดเส้นชัย ที่จะสร้างหุ่นของคุณเองหรือสร้างสะพานเชื่อมไปยังเส้นชัยนั้น"

- เริ่มต้นทำบางสิ่ง และกำหนดเส้นชัยไว้ด้วย มันเหมือนสร้างสะพานเชื่อมไปยังอนาคต

- อนาคตกำหนดจากวันนี้ และวันนี้ก็มาจากอดีตอันไกลโพ้นของเรา ไม่ใช่ว่าเราเลือกอนาคตจากอนาคต

- มันจึงเป็นเหตุผลที่ว่า ทำไมเราถึงควรทำหน้าที่ของตัวเราให้ดีที่สุดก่อน แล้วเราจึงจะไปทำอะไรให้คนอื่นได้

- อะไรก็ตามที่เราจำเป็นต้องทำก็ต้องทำ ไม่มีเหตุผลอื่นใดที่เราจะบ่ายเบี่ยงจากการกระทำครั้งนั้นเลย

- ชีวิตมาบอกกับเราว่าให้เรารู้จักตัวเองให้มาก แล้วเราจะรู้จักคนอื่นทั้งโลก จงน้อมนำมาที่จิตใจของตนเอง